روش ها وتکنیک های مورد استفاده در آزمایشگاه بیوشیمی
فلوریمتری
فلورسانس اسپکتروسکوپی (اسپکتروفلوریمتری یا فلوریمتری) نوعی اسپکتروسکوپی الکترومغناطیسی است که خاصیت فلورسانس را در نمونه های مورد مطالعه، بررسی مینماید. در این تکنیک از یک اشعه نورانی با شدت مشخص، برای تحریک الکترونها استفاده میشود. در نتیجه الکترونها به سطوح بالاتر انرژی منتقل میشوند. در بعضی از مولکولها، بازگشت الکترونها به سطح انرژی اولیه، همراه با تشعشع فلورسانس است. با اندازه گیری شدت نور فلورسانس میتوان غلظت، خواص یا بر هم کنش مولکولها را مورد مطالعه قرار داد. فلوریمتری کاربرد وسیعی در بیوشیمی و پزشکی دارد. این تکنیک برای اندازه گیری بیومولکولها و تومور مارکرها و همچنین درتشخیص انواع سرطانها و تومورهای خوش خیم نیز مورد استفاده قرار میگیرد.
اطلاعات جامع در مورد تکنیکفلوریمتری
اسپکتروفتومتری
در روشهاي اسپکتروفتومتری (طيف سنجي)، تاثیر محلولها بر امواج الكترومغناطيسي مورد مطالعه قرار میگیرد. محدوده طيف الكترومغناطيس میتواند از اشعه ماوراء بنفش تا امواج راديويي باشد.
مقدار نور جذب شده توسط محلول، تابع قوانين Beer وLambert است و از رابطه A=e lc محاسبه مي شود. طبق قانون بیر، هر گاه یک اشعه نور تک رنگ از درون محلولی با رنگ مکمل عبور کند، مقدار نور جذب شده توسط محلول، با غلظت آن نسبت مستقیم دارد. طبق قانون لامبرت، مقدار نور جذب شده توسط لایه های مختلف محلول همواره ثابت بوده و با شدت نور تابیده شده بستگی ندارد. بر اساس قوانین بیر و لامبرت رابطه بین غلظت محلول و نور جذب شده به صورت خطی است و معمولا در محدوده اي كه جذب با غلظت رابطه خطي دارد، تعيين غلظت مواد انجام مي شود.اگر غلظت نمونه و استاندارد به هم نزديك باشد و غلظتها هم در محدوده خطي باشند، مي توان با استفاده از تناسب محاسبات را انجام داد.
دستگاه اسپكتروفتومتر از دو بخش اسپكترومتر و فتومتر تشكيل شده است. اسپكترومتر بخشي است كه نور منوكروم را ايجاد كرده و داراي منبع نور، عدسي، شكافها، منوكروماتور (صافي یا منشور) مي باشد. بخش فتومتر داراي اسباب سنجش نور است.
اطلاعات جامع در مورد اسپکتروفتومتری
فلیم فتومتری
فلیم به معنی شعله می باشد. اتمهای هر عنصر در اثر تحریک با انرژی حرارتی رنگ خاصي را در شعله ايجاد مي کنند. يعني طول موج خاصي ايجاد مي کنند که رنگ حاصل شده نيز ناشي از آن است. دستگاه فيلم فوتومتر نيز که يکي از ابزارهاي مهم آزمايشگاه هاي پزشکي است، بر همين اساس ايجاد شده است.
بخار حاوي نمک مورد نظر و همچنين اکسيژن، وارد شعله مي شود سپس نور حاصل توسط فيلتر رنگی و عدسي متمرکز شده و سپس توسط فوتو دتکتور، به ولتاژ تبديل مي شود، اين ولتاژ تقويت شده و به نمايش در مي آيد. طول موج هاي رنگي که معرف مواد مختلف است به صورت پيک هايي در نمودار حاصل، قابل بررسی و اندازه گیری است.
روش فلیم فتومتری معمولا برای اندازه گیری الکترولیتها و فلزاتی نظیر سدیم، پتاسیم ،لیتیم و کلسیم مورد استفاده قرار میگیرد
اطلاعات جامع در موردستگاه فلیم فتومتری
کروماتوگرافی
کروماتوگرافی (chromatoghraphy) ، در زبان یونانی متشکل از کلمات chroma یعنی رنگ و grophein یعنی نوشتن است. اولین روش کروماتوگرافی در سال 1903 بوسیله میخائیل سوئت ابداع و نامگذاری شد. او از این روش برای جداسازی مواد رنگی استفاده کرد.
مارتین و سینج در سال 1952 به پاس اکتشافاتشان در زمینه کروماتوگرافی جایزه نوبل دریافت کردند.
کروماتوگرافی روشی برای جداکردن اجزای یک مخلوط است. مخلوط مورد مطالعه که معمولا به صورت مایع یا گاز است از یک لوله یا شبکه گذرانده میشود. در کروماتوگرافی دو فاز وجود دارد: فاز ثابت وفاز متحرک. جداسازی مواد بر اساس اختلاف در قدرت حل شوندگی آنها در فاز ثابت و متحرک است. بنابر این سرعت حرکت اجزای تشکیل دهنده مخلوط متفاوت است و در نتبجه مخلوط به اجزای تشکیل دهنده تفکیک میشود. ، فاز ثابت در واقع اجزای درون لوله یا شبکه جداسازی را تشکیل می دهد و فاز متحرک شامل حلال و ماده مورد مطالعه است. فاز ثابت می تواند مایع یا جامد باشد. انواع مرسوم کروماتوگرافی عبارتند از:
1. کروماتوگرافي ستوني Column Chromatography
2. کروماتوگرافي کاغذي Paper Chromatography
3. کروماتوگرافي نازک لايه Thin Layer Chromatography
4. کروماتوگرافي تعويض يوني Ion-Exchange Chromatography
5. کروماتوگرافي گازی Gas Chromatography
HPLC .6
لینک زیر دانلود
chromatography Flash
مقدمه ای بر کروماتوگرافی
همه انواع کروکاتوگرافی بر پایه اصولی بسیار ساده هستند. برای نمونه مورد بررسی (سولوت) امکان واکنش با دو ویژگی متمایز فراهم می شود. یک فاز متحرک و یک فاز ثابت. فاز متحرک که ممکن است یک گاز یا مایع باشد، نمونه را از یک منطقه حاوی فاز ثابت جامد یا گاز به نام سورنبت عبور می دهد. فاز ثابت در اینجا به طور مفصل توضیح داده نمی شود. چرا که در میان روش های مختلف کروماتوگرافی متفاوت است. با این حال می توان ان را دارای قابلیت «اتصال» به برخی انواع سولوت در نظر گرفت. نمونه که ممکن است حاوی یک یا چند ترکیب مولکولی باشد، با فاز ثابت تماس می یابد. این ترکیبات در میان فاز ثابت و متحرک توزیع می شوند. چنانچه برخی از ترکیبات نمونه ترجیحا به فاز ثابت بچسبند، زمان بیشتری را در فاز ثابت صرف کرده و از این رو حرکت آن ها در سیستم کروماتوگرافی با کندی صورت می گیرد. مولکول هایی که گرایش ضعیفی به فاژ ثابت دارند. زمان بیشتری را در فاز متحرک صرف کرده و سریعتر از سیستم عبور می کنند. بسیاری از فعل و انفعالاتی که در بین مولکول های سولوت وف از ثابت رخ می دهد به علت تمایل متفاوت به فاز ثابت موجب جداسازی مولکول ها می شوند. فرایند کلی عبور یک ترکیب سولوت از یک سیستم کروماتوگرافی پیشرفت نامیده می شود.
فاز متحرک را می توان به عنوان تابعی از زمان در انتهای سیستم کروماتوگرافی جمع آوری نمود. فاز متحرک که حالا برون ریز نامیده می شود حاوی مولکول های سولوت است. چنانچه فرایند کروماتوگرافی موثر بوده باشد بخش های جمع آوری شده در زمان های مختلف حاوی ترکیبات مختلف نمونه اصلی خواهند بود. به طور خلاصه مولکول ها به علت تفاوت در میزان توزیع میان فاز ثابت و فاز متحرک جدا می شوند.
گروه همبود
Reply With Quote
.gif){kind=icon}
دانلودپاور پوینت+انیمیشن تکنیک الکتروفورز موئینه capillary Electrophoresis
پست الکترونیکی مدیریت سایت : pooria.web@gmail.com
علاقه مندي ها (Bookmarks)